พิมพ์

รำเพลงช้า-เพลงเร็ว

ชื่อรายการ
รำเพลงช้า-เพลงเร็ว
ปีที่ขึ้นทะเบียน
พ.ศ. ๒๕๕๓
ภูมิภาค
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  ภาคกลาง
สาระสำคัญโดยรวม

รำเพลงช้า - เพลงเร็ว หมายถึง การฝึกหัดรำเบื้องต้นในท่ารำแบบแผนของนาฏศิลป์ไทย ผ่านการปรับปรุงพัฒนาจนถือว่าเป็นท่ารำมาตรฐานที่ถูกต้องสวยงาม สามารถนำไปเป็นแบบอย่างแก่ท่ารำชุดต่างๆ เช่น ท่ารำของโขน ละคร ระบำ เป็นต้น เชื่อว่า การรำเพลงช้า-เพลงเร็ว น่าจะมีการฝึกหัดมาพร้อมกับการฝึกหัดนาฏศิลป์ในวัง เพราะการรำเพลงช้า-เพลงเร็ว เป็นการฝึกหัด อย่างมีระเบียบแบบแผนเช่นเดียวกับการฝึกหัดอื่นๆ ในราชสำนักr001r002

รำเพลงช้า - เพลงเร็ว เป็นเพลงสำหรับฝึกหัดท่ารำเบื้องต้นของตัวพระ ตัวนาง มีวงปี่พาทย์บรรเลงประกอบ ไม่มีบทร้อง ในการฝึกหัดขั้นแรก ผู้รำจะร้องปากเปล่าเลียนเสียงหน้าทับของเพลง คือ ร้องเพลงช้าว่า จะ โจ๊ง จะ ทิง โจ๊ง ทิง และร้องเพลงเร็วว่า ตุ๊บ ทิง ทิง เมื่อผู้ฝึกหัดคล่องดีแล้ว จึงจะให้รำเข้าวงปี่พาทย์โดยใช้ทำนองเพลงสร้อยสนในการบรรเลงเพลงช้าและใช้เพลงเร็ว (ตามชื่อเพลง) ในการบรรเลงเพลงเร็ว จบด้วยเพลงลา

ในการรำเพลงช้า – เพลงเร็ว มีลำดับขั้นตอนตั้งแต่ท่าแรกถึงท่าสุดท้ายอย่างเป็นระบบ กล่าวคือ มีการเชื่อมท่ารำหนึ่งไปสู่อีกท่ารำหนึ่งอย่างสอดคล้องกลมกลืน แต่ขณะเดียวกันก็แฝงไว้ด้วยจารีตหรือวัฒนธรรมไทยลงไปในท่ารำด้วย เช่น ท่าแรกจะต้องเริ่มด้วยการไหว้ เพื่อรำลึกถึงครูบาอาจารย์ ผู้มีพระคุณ จากนั้นจึงจะออกท่ารำ จากท่าง่ายๆ ไปหาท่ายากๆ ที่มีความสลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้น

ท่ารำต่างๆ ในเพลงช้า – เพลงเร็ว ล้วนแต่เป็นท่าแม่บท หรือ “แม่ท่า” ของกระบวนการรำละครไทย เพราะไม่ว่าจะเป็นการแสดงระบำรำฟ้อน การแสดงละคร และบทบาทของผู้แสดงทุกตัว จะต้องมีการใช้ท่ารำในเพลงช้า – เพลงเร็วด้วยเสมอ โดยเหตุนี้ ผู้ที่จะเป็นนักรำที่ดี จึงต้องมีการรำเพลงช้า – เพลงเร็วอยู่เสมอ การรำเพลงช้า – เพลงเร็ว จึงนับเป็นหัวใจที่สำคัญยิ่งของการละครไทย
รูปภาพ

  • Voting
    (0 โหวต)
  • Hits
    30689 views