พิมพ์

เพลงบอก

ชื่อรายการ
เพลงบอก
ปีที่ขึ้นทะเบียน
ยังไม่ได้ขึ้นทะเบียน
ภูมิภาค
ภาคใต้
จังหวัด
สาระสำคัญโดยรวม

เพลงบอก
อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง

                เพลงบอกเป็นเพลงพื้นเมืองที่นิยมเล่นทั่วไปในสังคมภาคใต้ เพลงบอกคณะหนึ่งมีแม่เพลง ๑ คน และลูกคู่อีก ๔-๖ คน การร้องเพลงบอกใช้ภาษาถิ่นปักษ์ใต้ โดยร้องด้นเป็นกลอนสดใช้ปฎิภาณร้องไปตามเหตุการณ์ที่พบเห็น หรือแต่งขึ้นมาเพื่อบอกเล่าเหตุการณ์ต่างๆ แม่เพลงต้องมีความรอบรู้ มีไหวพริบดี และฝึกฝนจนแม่นยำในเชิงกลอน เพลงชนิดนี้จะร้องกลอนครั้งละ ๒ วรรค แล้วลูกคู่ร้องรับ
                ในจังหวัดระนอง ผู้ที่นำเพลงบอกมา ส่วนใหญ่เป็นชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งอพยพย้ายถิ่นเข้ามาตั้งถิ่นฐานในจังหวัดระนอง และได้นำศิลปะการแสดงพื้นบ้านนี้เข้ามาด้วย จึงทำให้จังหวัดระนองได้มีการร้องเพลงบอกเรื่อยมา ซึ่งเรียกว่า “เพลงบอก” หรือ “เพลงกระบอก”
โอกาสในการแสดง
               
การขับร้องเพลงบอกในจังหวัดระนอง นิยมร้องในงานต่างๆ เช่น งานบวช งานขึ้นบ้านใหม่ งานฝังลูกนิมิต และการบอกศักราชในวันสงกรานต์ งานศพ เป็นต้น นอกจากนี้เพลงบอกยังเล่าเรื่องราวข่าวสารต่างๆ เช่น บอกข่าวเชิญไปทำบุญ ตลอดจนการประชาสัมพันธ์งานต่างๆ
วิธีการร้อง

                การร้องเพลงบอกในอำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง นั้นเริ่มต้นโดยแม่เพลงร้องกลอนจนจบวรรคแรก แล้วลูกคู่ก็รับครั้งหนึ่งโดยร้องรับว่า “ว่าเอ้ว่าเห้” พร้อมๆกับตีฉิ่งให้เข้ากับจังหวะ ถ้าหากแม่เพลงว่าวรรคแรกซ้ำลูกคู่ก็จะร้องรับว่า “ว่าทอยช้าฉ้าเหอ” และเมื่อแม่เพลงว่ากลอนไปจนจบบท ลูกคู่ก็จะต้องรับวรรคสุดท้ายอีกครั้งหนึ่ง
เครื่องดนตรี
                การเล่นเพลงบอกมีเครื่องดนตรีชิ้นเดียว คือ ฉิ่ง ซึ่งผู้ตีฉิ่งจะทำหน้าที่ตีฉิ่งประกอบจังหวะการร้องของแม่เพลง หรือบางครั้งอาจจะให้ลูกคู่ปรบมือประกอบจังหวะของแม่เพลงด้วยก็ได้
เพลงบอกเจิม กาญจนพฆัคฆ์

                ตัวอย่างบทร้อง (เนื้อหาเพลงบอก)
               
กล่าวถึงประเพณีสงกรานต์ ตอนพระมหาพรหมลงมาจากสวรรค์ มาเพื่อทายปัญหาแก่ธรรมบาลมหาพรหมลงมารู้ว่าธรรมบาลเรียนจบหมดทั่วไตรเวท จึงทายปัญหาไปว่ามนุษย์ ๓ ราศี นั่นคืออะไรธรรมบาลตอบไม่ได้ ขอผลัดไปเจ็ดวัน จึงจะให้คำตอบจนกระทั่งครบเจ็บวันแล้ว ธรรมบาลก็ยังหาคำตอบไม่ได้ธรรมบาลเดินหาคำตอบไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเดินลึกเข้าไปในป่า ธรรมบาลมีความสามารถในการรู้เสียงนกได้ พบนกสองตัวคุยกันอู่บนปลายต้นไม้ใหญ่ นกตัวเมียถามนกตัวผู้ว่า พรุ่งนี้เราจะไปกินอาหารที่ไหน นกคุยกันว่า พรุ่งนี้เราจะไปกินศพธรรมบาลเพราะธรรมบาลตอบปัญหาไม่ได้ ดังปรากฏในบทเพลงดังนี้ 

เพลงบอกธรรมบาล
(แม่เพลง)…           เออเจ้าปักษาของพี่
                                เอิ้งเอ๋ยและปักษาของพี่
                                และก็ต่อพรุ่งนี้เราโบกบินจะไป
                                กินที่ไหน
(ลูกคู่) รับ               ไปกินและที่ไหนเอย
(แม่เพลง,ลูกคู่)       พอพรุ่งนี้เช้าเราโบกบินเอิ้งเอ๋ย
                                ไปกินที่ไหนเอย
(แม่เพลง)                ออ สามีพร่องน้องนก
(ลูกคู่) รับ               โอ้ละเห น้องนก
(แม่เพลง)                ออ สามีพร่องน้องนก
(ลูกคู่) รับ               ว่าทอยช้าฉ้าเหอ น้องนก
(แม่เพลง)                เอิ้งเฮ้ย เจ้าอย่าตกใจ น้อง
                                เฮ้ย และเจ้าอย่าตกใจ
                                พออนูทัยส่องสางนั่นแหละ
                                สว่างวัน
(ลูกคู่) รับ               นั่นแหละสว่างวันเอย
(แม่เพลง,ลูกคู่)       พออนูทัยส่องสางหวันขึ้นและ
                                หว่างวันเอย
(แม่เพลง)                เราไปกินศพของธรรมบาล
(ลูกคู่) รับ               โอ้ละเห ธรรมบาล...
สถานภาพของศิลปะการแสดง

                ปัจจุบันเพลงบอกของนายเจิม กาญจนพฆัคฆ์ ได้ฝึกสอนเพลงบอกให้กับนักเรียนที่โรงเรียนปากจั่นวิทยา ตำบลปากจั่น อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง
เพลงบอกจรัส กาญจนะ
               
เนื้อหาจะกล่าวถึงการอนุรักษ์วัฒนธรรมและประเพณีของไทย
เพลงบอกอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีไทย

(แม่เพลง)                ว่าว่าอออ้อออออ
                                อันประเพณีนี้และที่มีค่า
(ลูกคู่) รับ               ว่าเอว่าเห้ว่าเอ มีค่า
(แม่เพลง)                อันประเพณีนี้ที่มีค่า
(ลูกคู่) รับ               ว่าทอยช้าฉ้าเหอ มีค่า
(แม่เพลง)                เรามาร่วมนะรักษานะกันเอาไว้
                                เรามาร่วมรักษา
(ลูกคู่) รับ               ใช่แล้วกันเอาไว้
(แม่เพลง)                เพื่อสืบทอดให้เยาวชน
                                และหมายถึงคนรุ่นหลังเออ
(ลูกคู่) รับ               หมายถึงคนรุ่นหลัง
(แม่เพลง)                เพื่อสืบทอดให้กับเยาวชน
(ลูกคู่) รับ               หมายถึงคนรุ่นหลัง
(แม่เพลง)                ถ้าเราไม่สืบทอดนั้นประเพณี
(ลูกคู่) รับ               ว่าเอว่าเห้เหอ ประเพณี
(แม่เพลง)                เราไม่สืบทอดนี้ประเพณี
(ลูกคู่) รับ               ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ประเพณี
(แม่เพลง)                สิ่งนี้และมันมีนะที่จะพัง พี่น้อง
                                เหอมันมี
(ลูกคู่) รับ               ใช่แล้วจะพัง...

เพลงบอกบุญธรรม ทองแท่ง
               
เนื้อหาจะกล่าวถึงการอนุรักษ์วัฒนธรรมและประเพณีของไทย
เพลงบอกการอนุรักษ์เพลงบอก

(แม่เพลง)                ออสิบนิ้วประนมและบังคมไว้
(ลูกคู่)รับ                                โอ้ละเห และบังคมไว้
(แม่เพลง)                สิบนิ้วประนมและบังคมไว้
(ลูกคู่)รับ                                ว่าทอยช้าฉ้าเหย คมไว้
(แม่เพลง)                ไหว้สิก่อนขวาซ้าย ยกไหว้
                                เหนือเกศาเอย
(ลูกคู่) รับ               ยกไหว้เหนือเกศาเอย
                                มาเหอทั้งขวาทั้งซ้าย ยกไหว้
                                เหนือเกศา
(แม่เพลง)                ไหว้ครูบาอาจารย์ที่ท่าน
                                ฝึกสอน
(ลูกคู่) รับ               โอ้ละเห ที่ท่านฝึกสอน
(แม่เพลง)                ครูบาอาจารย์ที่ท่านฝึกสอน
(ลูกคู่) รับ               ว่าทอยช้าฉ้าเหย ฝึกสอน
(แม่เพลง)                ตามขั้นตอนและศึกไว้ ผมได้
                                และก็ศึกเออษา
(ลูกคู่) รับ               ผมได้ศึกษาเอ๋ย เออเอ๋ย
                                ขั้นตอนเอ่อเออฝึกไว้ผมได้
                                ศึกษาเอย
(แม่เพลง)                ว่าเรื่องการไหว้เราให้แค่นี้
(ลูกคู่) รับ               โอ้ละเหเอ แค่นี้
(แม่เพลง)                เออการไหว้จะรอไว้แค่นี้
(ลูกคู่) รับ               ว่าทอยช้าฉ้าเหย แค่นี้
(แม่เพลง)                กล่าวประเพณีวัฒนธรรมไทย
                                ประเพณีวัฒนธรรมไทย
                                ผมมีความห่วงใยกลัวว่านะจะ
                                ไกลเออสูญ
(ลูกคู่) รับ               กลัวว่าจะไกลสูญเอ๋ย เออเห
                                อนึกให้ห่วงใยกล้วมันจะไปสูญ
(แม่เพลง)                ถึงสูญเสียไม่ให้สูญสิ้น
(ลูกคู่) รับ               โอ้ละเห ไม่ให้สูญสิ้น
(แม่เพลง)                ว่าจะสูญบางส่วนก็ไม่ให้สูญสิ้น
(ลูกคู่) รับ               ว่าทอยช้าฉ้าเหย สูญเสีย
                การเล่นเพลงบอกของนายบุญธรรม ทองแท่งเป็นวิทยากรในการถ่ายทอดการเล่นเพลงบอกที่โรงเรียนปากจั่นวิทยา ตำบลปากจั่น อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง
เก็บข้อมูล ณ อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง เมื่อ พ.ศ.๒๕๔๘
โดย สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดระนอง

ประวัติความเป็นมา
เพลงบอกเป็นเพลงพื้นเมืองที่นิยมเล่นแพร่หลายที่สุดในสมัยก่อน เมื่อถึงหน้าสงกรานต์ ยังไม่มีปฏิทินบอกสงกรานต์แพร่หลายอย่างปัจจุบัน จะมีแม่เพลงนำรายละเอียดเกี่ยวกับสงกรานต์ออกป่าวประกาศแก่ชาวบ้าน โดยร้องเป็นเพลงพื้นบ้านและมีลูกคู่รับเป็นทำนองเฉพาะ จึงมีชื่อเรียกว่า เพลงบอก
เพลงบอกคณะหนึ่งมีแม่เพลง 1 คน และลูกคู่อีก 4 - 6 คน มีการร้องเพลงบอกใช้ภาษาถิ่นปักษ์ใต้ โดยร้องด้นเป็นกลอนสดแท้ ๆ ใช้ปฏิภาณร้องไปตามเหตุการณ์ที่พบเห็น หรือแต่งขึ้นมาเพื่อบอกเล่า เหตุการณ์ต่าง ๆ แม่เพลงต้องมีความรอบรู้ไหวพริบดี และฝึกฝนจนแม่นยำในเชิงกลอน เพลงชนิดนี้จะร้องแบบกลอนด้น ครั้งละ 2 วรรค แล้วลูกคู่ก็จะร้องรับ
ในจังหวัดระนอง ผู้ที่นำเพลงบอกมา ส่วนใหญ่เป็นคนพื้นเพทางจังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งอพยพโยกย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานในจังหวัดระนอง และได้ศิลปะการแสดงพื้นบ้านเข้ามาด้วย จึงทำให้จังหวัดระนองได้มีการร้องเพลงบอกเรื่อยมา เรียกว่า “เพลงกะบอก” หรือ “เพลงบอก”
สาขา/ประเภท
รูปแบบการแสดง
วิธีการร้อง
เพลงบอกในอำเภอกะเปอร์ มี แม่เพลง 1 คนและลูกคู่อีก 2 – 3 คน การร้องเพลงบอก ใช้ภาษาถิ่นปักษ์ใต้ โดยร้องด้นเป็นกลอนสดแท้ ๆ สำหรับวิธีการขับเพลงบอก เมื่อแม่เพลงร้องจบวรรคแรกลูกคู่ก็รับครั้งหนึ่งโดยรับว่า "ว่าเอ้ว่าเห้" พร้อม ๆ กับจะต้องคอยตีฉิ่งให้เข้ากับจังหวะ ถ้าหากแม่เพลงว่า
วรรคแรกซ้ำอีก ลูกคู่ก็จะรับว่า "ว่าทอยช้าฉ้าเหอ" ถ้าแม่เพลงร้องซ้ำอีกครั้ง ลูกคู่จะร้องรับอีกครั้งว่า ใช่แล้ว....... และเมื่อแม่เพลงว่าไปจนจบบทแล้ว ลูกคู่จะต้องรับวรรคสุดท้ายอีกครั้งหนึ่ง
โน้ตเพลง บทเพลง บทละคร
. บทเพลง (เนื้อหาเพลงบอก)

เนื้อหาจะกล่าวถึงการอนุรักษ์วัฒนธรรม และประเพณีของไทยไว้ ซึ่งบทบาทของหนังตลุง มโนราห์ และเพลงบอก ว่าในปัจจุบันในสิบสี่จังหวัดภาคใต้ โดยเฉพาะในจังหวัดระนอง วัยรุ่นส่วนใหญ่ ไม่ค่อยให้ความสนใจ สนใจแต่วัฒนธรรมของตะวันตกที่เข้ามา ดังเนื้อหาของเพลงบอกที่ได้ร้องไว้


เพลงบอก อนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีไทย

(แม่เพลง) ว่าว่าอออ้อออออ
อันประเพณีนี้และที่มีค่า
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ว่าเอ มีค่า
(แม่เพลง) อันประเพณีนี้ที่มีค่า
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ มีค่า
(แม่เพลง) เรามาร่วมนะรักษานะกันเอาไว้
เรามาร่วมรักษา
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วกันเอาไว้
(แม่เพลง) เพื่อสืบทอดให้เยาวชน
และหมายถึงคนรุ่นหลังเออ
(ลูกคู่)รับ หมายถึงคนรุ่นหลัง


(แม่เพลง) เพื่อสืบทอดให้กับเยาวชน
(ลูกคู่)รับ หมายถึงคนรุ่นหลัง
(แม่เพลง) ถ้าเราไม่สืบทอดนั้นประเพณี
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้เหอ ประเพณี
(แม่เพลง) เราไม่สืบทอดนี้ประเพณี
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ประเพณี
(แม่เพลง) สิ่งนี้และมันมีนะที่จะพัง พี่น้องเหอมันมี
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วจะพัง
(แม่เพลง) เพราะคนรุ่นหลังและไม่รู้เรื่องราว และเดี่ยวเขาจะไม่เข้าใจเออเอย
(ลูกคู่)รับ เดี่ยวเขาไม่เข้าใจ
(แม่เพลง,ลูกคู่) เพราะคนรุ่นหลังไม่รู้เรื่องราว เดี่ยวเขาไม่เข้าใจ
(แม่เพลง) หนังตลุงและมโนราห์
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้เหอ มโนราห์
(แม่เพลง) หนังตลุงและมโนราห์
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ มโนราห์
(แม่เพลง) เพราะว่ามันมีค่าสูงส่ง
(ลูกคู่)รับ สูงส่ง
(แม่เพลง) เพราะมันมีค่า
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วสูงส่ง
(แม่เพลง) เราควรดำรงยกชู
(ลูกคู่)รับ ยกชู
(แม่เพลง) ให้อยู่ทุกสมัยเออเอยอืออือ
(ลูกคู่)รับ ให้อยู่ทุกสมัย
(แม่เพลง) เราควรดำรงนะยกชู
(ลูกคู่)รับ ให้อยู่ทุกสมัย
(แม่เพลง) ร่วมกันส่งเสริมและนี้ศรีศักดิ์เออ
(ลูกคู่)รับ ว่าเอ้ว่าเห้ว่าเออ ศรีศักดิ์
(แม่เพลง) ร่วมกันส่งเสริมพี่น้องเหอศรีศักดิ์เออเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ศรีศักดิ์


(แม่เพลง) นี่คือนั้นเอกลักษณ์ไทย และนี่คือนั้นเป็นเอก
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วกลักษณ์ไทย
(แม่เพลง) เราต้องร่วมใจพัฒนาให้ไปสู่ประชาชนเอย
(ลูกคู่)รับ ให้ไปสู่ประชาชน
(แม่เพลง,ลูกคู่) เราต้องร่วมใจพัฒนา ให้ไปสู่ประชาเอ๋ยชน
(แม่เพลง) ทั้งที่ใกล้ที่ไกลผมก็เคยไปว่า
(ลูกคู่) รับ ว่าเอว่าเห้ ผมก็เคยไปว่า
(แม่เพลง) ที่ใกล้ที่ไกลผมก็เคยไปว่า
(ลูกคู่) รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ไปว่า
(แม่เพลง) ทั้งศูนย์การศึกษาเขาเคยเชิญผม ศูนย์การและศึกษา
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้ว
(แม่เพลง) เชิญผมไปว่าชมทั้งหลายหนเออเอย
(ลูกคู่) รับ ว่าชมทั้งหลายหน
(แม่เพลง) ทั้งศูนย์การศึกษาเขาเคยเชิญผม
(ลูกคู่)รับ ว่าชมทั้งหลายหน
(แม่เพลง) เพื่อจะอนุรักษ์พี่น้องเหอผลักดัน
(ลูกคู่)รับ ว่าเอ้ว่าเห้ว่าเออ ผลักดัน
(แม่เพลง) เพื่อจะอนุรักษ์นั่นแหละผลักดันเออ
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ผลักดัน
(แม่เพลง) นี่คือสมบัติของบรรพชน และนี่คือสมบัติ
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้ว
(แม่เพลง) บรรพชน แต่ว่าเด็กบางคนไม่สนใจ
(ลูกคู่)รับ สนใจ
(แม่เพลง) ไอ้สมบัติของไทยเดิมเออเอย
(ลูกคู่)รับ สมบัติของไทยเดิม
(แม่เพลง) แต่เด็กบางคนและไม่สนใจ
(ลูกคู่)รับ สมบัติของไทยเดิม
(แม่เพลง) ดังที่ตัวเราก็นี้แหละเคยเห็น
(ลูกคู่)รับ ว่าเอ้ว่าเห้ ตัวเราเคยเห็น
(แม่เพลง) ดังที่ตัวเราพี่น้องเหอเคยเห็น
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ เคยเห็น


(แม่เพลง) แล้วที่เด็กแล้วมันทำนะกันเช่นนี้ ไอ้ที่เด็กแล้วมันทำ
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้ว เช่นนี้
(แม่เพลง) แต่ว่าถูกบางทีให้คนเฒ่า ๆ มันยังเข้าไปช่วยเสริมเออเอย
(ลูกคู่)รับ มันยังเข้าไปช่วยเสริม
(แม่เพลง) แต่ถูกบางที่คนเฒ่า ๆ
(ลูกคู่)รับ ช่วยเข้าไปช่วยเสริม
(แม่เพลง) ออที่มันไปเอาของเขาเข้ามาใช้
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ของเขาเข้ามาใช้
(แม่เพลง) ที่มันไปเอาของเขาเข้ามาใช้
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ มาใช้
(แม่เพลง) มันจะมาคิดมาทำลายของเดิม
(ลูกคู่)รับ ของเดิม
(แม่เพลง) มันจะคิดทำลาย
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วของเดิม
(แม่เพลง) ไปส่งไปเสริมไปสร้างไปสม ให้สังคมนะวุ่นวายเออเอย
(ลูกคู่)รับ ให้สังคมมันวุ่นวาย
(แม่เพลง) ไปส่งไปเสริมไปสร้างสม
(ลูกคู่)รับ ให้สังคมมันวุ่นวาย
(แม่เพลง) และถึงตัวผมเองก็นึกเกรงขาม
(ลูกคู่)รับ ว่าเอ้ว่าเห้ ก็นึกเกรงขาม
(แม่เพลง) ตัวของผมเองนี้ก็นึกเกรงขาม
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ เกรงขาม
(แม่เพลง) เพราะกลัวนะแต่สงครามจิต
(ลูกคู่)รับ ครามจิต
(แม่เพลง) และเพราะกลัวนะแต่สง
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้ว ครามจิต
(แม่เพลง) มันจะรอนสิทธิ์ของไทย
(ลูกคู่)รับ ของไทย
(แม่เพลง) นึกแล้วหน้าใจหาย
(ลูกคู่)รับ นึกแล้วหน้าใจหาย


(แม่เพลง) มันจะรอนสิทธิ์
(ลูกคู่รับ) เออของไทยนึกแล้วหน้าใจหาย
(แม่เพลง) ทั้งศีลธรรมและวัฒนธรรมเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ วัฒนธรรม
(แม่เพลง) นั้นทั้งศีลธรรมและวัฒนธรรมเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหย วัฒนธรรม
(แม่เพลง) มันจะตกต่ำเสื้อมคลาย
(ลูกคู่)รับ เสื้อมคลาย
(แม่เพลง) มันจะตกต่ำ
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วก็เสื้อมคลาย
(แม่เพลง) เพราะลูกหลานหลายไทยรุ่นหลัง มันไปเหอกับสังคมเออเอย
(ลูกคู่)รับ ไปเหอกับสังคม
(แม่เพลง) เพราะลูกหลานหลายไทยรุ่นหลัง
(ลูกคู่)รับ ไปเหอกับสังคม
(แม่เพลง) มันไปมุ่งไปมองมันไปจ้องไปจับ
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ มุ่งมองจ้องจับ
(แม่เพลง) ไปมุ่งไปมองไปจ้องไปจับ
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ไปจับ
(แม่เพลง) ไอ้สิ่งที่วับ ๆ แวบ ๆ
(ลูกคู่)รับ แวบๆ
(แม่เพลง) สิ่งที่แลบ ๆ ล่อ ๆ
(ลูกคู่)รับ ล่อ ๆ
(แม่เพลง) มันเห็นว่าเหมาะสมเออเอย
(ลูกคู่)รับ มันเห็นว่าเหมาะสม
(แม่เพลง) สิ่งที่แลบ ๆ
(ลูกคู่)รับ ล่อ ๆ มันว่ามันเหมาะสม
(แม่เพลง) มันหนักหนาหนอนี้และลูกคนไทยเออ
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ว่าลูกคนไทย
(แม่เพลง) มันหนักหนาหนอนี้ลูกคนไทย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ คนไทย


(แม่เพลง) ไปหลงนะไปไหลก็ตามนิยม ไปหลงไปไหล
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้ว ตามนิยม
(แม่เพลง) ไว้เผ้าไว้ผมดูชอบกล
(ลูกคู่)รับ ดูชอบกล
(แม่เพลง) เหมือนไม่ใช่เป็นคนไทยเออเอย
(ลูกคู่)รับ เหมือนไม่ใช่คนไทย
(แม่เพลง) ไว้เผ้าไว้ผมดูชอบกล
(ลูกคู่)รับ เหมือนไม่ใช่เป็นคนไทย
(แม่เพลง) ทั้งเด็กผู้หญิงและก็เด็กผู้ชาย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ เด็กหญิงทั้งชาย
(แม่เพลง) ทั้งเด็กผู้หญิงและทั้งเด็กผู้ชายเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ผู้ชาย
(แม่เพลง) มันแต่งตัวก็คล้ายๆกันไปหมด ว่านุ้ยเหอมันคล้าย ๆ
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วไปหมด
(แม่เพลง) เวลาขึ้นรถและลงเรือ
(ลูกคู่)รับ ลงเรือ
(แม่เพลง) ให้คนแก่นึกเบื่อใหญ่เออเอย
(ลูกคู่)รับ ให้คนแก่นึกเบื่อใหญ่
(แม่เพลง) เวลาขึ้นรถนะลงเรือ
(ลูกคู่)รับ ให้คนแก่นั้นเบื่อใหญ่
(แม่เพลง) เพราะผมไม่รู้ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ผู้หญิงผู้ชาย
(แม่เพลง) ผมไม่รู้ว่าเป็นหญิงหรือชายเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ผู้ชาย
(แม่เพลง) ตัวหรัสแล้วไม่กล้าจะเข้าไกล้ใคร และตัวหรัสก็ไม่กล้า
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วใกล้ใคร
(แม่เพลง) ด้วยความสงสัยกะไม่แม่นไม่ยำ ผมนึกว่านึกน่าจะคลำแล
(ลูกคู่)รับ นึกน่าจะคลำแล
(แม่เพลง) ด้วยความสงสัยกะไม่แม่นไม่ยำ
(ลูกคู่)รับ นึกแล้วจะคลำแล


(แม่เพลง) ออมันหนักหนาหนอนี้แหละลูกคนไทย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ว่าลูกคนไทย
(แม่เพลง) มันหนักหนาหนอนี้แหละลูกคนไทยเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ คนไทย
(แม่เพลง) ไปเที่ยวฝักใฝ่ในทางต่ำ
(ลูกคู่)รับ ทางต่ำ
(แม่เพลง) ไปเที่ยวฝักไฝ่
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วทางต่ำ
(แม่เพลง) ปล่อยให้วัฒนธรรมของตะวันตกมันนำเข้ามาปกแผ่
(ลูกคู่)รับ มันเข้ามาปกแผ่เอย
(แม่เพลง,ลูกคู่) ปล่อยให้วัฒนธรรมตะวันตก มันนำเข้ามาปกแผ่
(แม่เพลง) ศิลปินเรานี้ก็เหมือนกัน
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ว่าก็เหมือนกัน
(แม่เพลง) ศิลปินเรานี่ก็เหมือนกันเออเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ เหมือนกัน
(แม่เพลง) ใจเด็กนะทุกวันนะมันเปลี่ยนแปล
(ลูกคู่)รับ เปลี่ยนแปล
(แม่เพลง) ใจเด็กนะทุกวัน
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วเปลี่ยนแปล
(แม่เพลง) ไอ้ของไทยแท้มันจำพราก
(ลูกคู่)รับ จำพราก
(แม่เพลง) มันจะถอนเอารากไปเอย
(ลูกคู่)รับ มันถอนเอารากไป
(แม่เพลง) ไอ้ของไทยแท้มันจำพราก
(ลูกคู่)รับ มันจะถอนเอารากไปเอย
(แม่เพลง) ทั้งหนังตลุงและมโนราห์
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ หนังตลุงมโนราห์
(แม่เพลง) ทั้งหนังตลุงนั้นมโนราห์
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ มโนราห์
(แม่เพลง) ตลอดมาถึงเพลงบอก
(ลูกคู่)รับ เพลงบอก


(แม่เพลง) ตลอดกะมาถึง
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วว่าเพลงบอก
(แม่เพลง) เขาไม่คิดลอกนะเลียนแบบไว้
(ลูกคู่)รับ แบบไว้
(แม่เพลง) คงไม่เหลือนะแต่รายไหน
(ลูกคู่)รับ ไม่เหลือแต่รายไหน
(แม่เพลง) อาเขาไม่นะคิดลอกเลียนแบบไว้
(ลูกคู่)รับ ไม่เหลือแต่รายไหน
(แม่เพลง) ในแถวๆจังหวัดและของเมืองระนองเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ แถวเมืองระนอง
(แม่เพลง) แถวๆจังหวัดก่าของเมืองระนอง
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ เมืองระนอง
(แม่เพลง) พี่ๆน้องๆ เคยมาไป พี่น้องเหอน้องๆ
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วมาไป
(แม่เพลง) ผมเคยเห็นในท้องตลาด มันตู้เพลงมันระบาดมา
(ลูกคู่)รับ ตู้เพลงระบาดมา
(แม่เพลง) ผมเคยเห็นในท้องตลาด
(ลูกคู่)รับ ตู้เพลงระบาดมา
(แม่เพลง) อามันเอาสตางค์ไปหยอดเพลงฟังเออเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ สตางค์เพลงฟัง
(แม่เพลง) มันเอาสตางค์นะไปหยอดเพลงฟังเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ เพลงฟัง
(แม่เพลง) ยิ่งเพลงนะฝรั่งต้องหรอยใจ
(ลูกคู่)รับ หรอยใจ
(แม่เพลง) มันไม่ไหวเสียแล้วหนาเออเอย
(ลูกคู่)รับ มันไม่ไหวเสียแล้วหนา
(แม่เพลง) ยิ่งเพลงฝรั่งมันหรอยใจ
(ลูกคู่)รับ มันไม่ไหวเสียแล้วหนา
(แม่เพลง) ไอ้ส่วนเด็กนะที่ไง่เพื่อนมันนะก็ยอน
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ เพื่อนเขาก็ยอน


(แม่เพลง) ไอ้เด็กนะที่ไง่เพื่อนมันนะก็ยอน
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ เพื่อนก็ยอน
(แม่เพลง) ให้ไปเที่ยวบ่อนเที่ยวบาร์
(ลูกคู่)รับ เที่ยวบาร์
(แม่เพลง) นุ้ยเหอมันเที่ยวบ่อน
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วเที่ยวบาร์
(แม่เพลง) และถ้าไปดูหนังฟังมโนราห์ แล้วพวกมันกลับว่าเชยเออเอย
(ลูกคู่)รับ พวกมันเขาว่าเชย
(แม่เพลง) และถ้าไปดูหนังฟังมโนราห์
(ลูกคู่)รับ พวกมันและก็ว่าเชย
(แม่เพลง) ยิ่งฟังเพลงบอกไม่ต้องออกสตางค์
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ไม่ออกสตางค์
(แม่เพลง) ยิ่งฟังเพลงบอกไม่ต้องออกสตางค์
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ สตางค์
(แม่เพลง) พวกเด็กแล้วมันอ้างว่าฟังไม่ได้ แล้วพวกเด็กแล้วมันอ้าง
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้ว ฟังไม่ได้
(แม่เพลง) มันจะให้พ่อแม่ตายาย
(ลูกคู่)รับ ตายาย
(แม่เพลง) มันฉิบหายไปเข้าไปเหลยเออเอย
(ลูกคู่)รับ มันฉิบหายเข้าไปเหลย
(แม่เพลง) มันจะให้พ่อแม่
(ลูกคู่)รับ ตายาย
(แม่เพลง) มันฉิบหายเข้าไป
(ลูกคู่)รับ เข้าไปเหลย
(แม่เพลง) อาเพลงบอกและหนังทั้งมโนราห์
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ทั้งมโนราห์
(แม่เพลง) เพลงบอกและหนังนี้ทั้งมโนราห์
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ โนราห์
(แม่เพลง) พวกเด็กแล้วไม่หน้ากลับว่าเชย ไอ้พวกเด็กแล้วไม่หน้า
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วว่าเชย


(แม่เพลง) เพราะเรานะมันเคยแลกัน
(ลูกคู่)รับ แลกัน
(แม่เพลง) มาแต่บรรพชนเออเอย
(ลูกคู่)รับ มาแต่บรรพชน
(แม่เพลง) เพราะเราและมันเคยนะแลกัน
(ลูกคู่)รับ มาแต่บรรพชน
(แม่เพลง) และทั่วทุกจังหวัดและนั้นของภาคใต้เอย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ และของภาคใต้
(แม่เพลง) ทั่วทุกจังหวัดพี่น้องเหอภาคใต้
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ภาคใต้
(แม่เพลง) มีอยู่ทั้งสายทักษิณ มีอยู่ในสาย
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้ว ทักษิณ
(แม่เพลง) มีศิลปินมากมาย
(ลูกคู่)รับ มากมาย
(แม่เพลง) ฟังแล้วไม่ไร้ผลเออเอย
(ลูกคู่)รับ ฟังแล้วไม่ไร้ผล
(แม่เพลง) อามีศิลปิน
(ลูกคู่)รับ มากหลาย
(แม่เพลง) ฟังแล้วไม่ไร้ผล
(ลูกคู่)รับ ไม่ไร้ผล
(แม่เพลง) คนแก่แลได้นั้นกันทั่วไป
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ นั้นกันทั่วไป
(แม่เพลง) คนแก่แลได้นะกันทั่วไปเออเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ทั่วไป
(แม่เพลง) เพราะไม่มีใครเคยบ่น
(ลูกคู่)รับ เคยบ่น
(แม่เพลง) เพราะไม่นะมีใคร
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วนะเคยบ่น
(แม่เพลง) เคยดูเคยแลได้ผล
(ลูกคู่)รับ ได้ผล


(แม่เพลง) ตั้งแต่บรรพชนมา
(ลูกคู่)รับ ตั้งแต่บรรพชนเอิ้งมา
(แม่เพลง) เคยดูเคยแล
(ลูกคู่)รับ ได้ผล ตั้งแต่บรรพชนมา
(แม่เพลง) สิบสี่จังหวัดแล้วในภาคใต้
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ในภาคใต้
(แม่เพลง) สิบสี่จังหวัดพี่น้องเหอในภาคใต้
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ภาคใต้
(แม่เพลง) ที่เกิดในสายทักษิณ
(ลูกคู่)รับ ทักษิณ
(แม่เพลง) ที่เกิดในสาย
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วทักษิณ
(แม่เพลง) มีศิลปินประจำภาค
(ลูกคู่)รับ ประจำภาค
(แม่เพลง) ว่ามีมากเสียหนักหนา
(ลูกคู่)รับ มีมากเสียหนักหนา
(แม่เพลง) มีศิลปินนะประจำภาค
(ลูกคู่)รับ มีมากเสียหนักหนา
(แม่เพลง) และตัวผมนะจรัสก็ในปัจจุบัน
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ในปัจจุบัน
(แม่เพลง) ตัวผมนะจรัสก็ในปัจจุบันเออเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ปัจจุบัน
(แม่เพลง) ที่เคยกล่อมฝันชาวประชา นะที่เคยกล่อมฝัน
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วชาวประชา
(แม่เพลง) ส่วนพวกนะที่ลาโลกลับ
(ลูกคู่)รับ โลกลับ
(แม่เพลง) เรานับนะเป็นร้อยคนเออเอย
(ลูกคู่)รับ เรานับเป็นร้อยคน
(แม่เพลง) ส่วนพวกนะที่ลานะโลกลับ
(ลูกคู่)รับ เรานับถึงร้อยคน


(แม่เพลง) อาแต่ส่วนที่ดีมันมีน้อย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ส่วนดีมีน้อย
(แม่เพลง) แต่ส่วนที่ดีพี่น้องเหอมันมีน้อยเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ มีน้อย
(แม่เพลง) ไอ้คนนะที่ด้อยมันมีมาก
(ลูกคู่)รับ มีมาก
(แม่เพลง) ก็เนื่องมาจากโลกนี้
(ลูกคู่)รับ โลกนี้
(แม่เพลง) ชั่วดีมันสับสนเออเอย
(ลูกคู่)รับ ชั่วดีมันสับสน
(แม่เพลง) ก็เนื่องมาจาก
(ลูกคู่)รับ โลกนี้
(แม่เพลง) อาชั่วดี
(ลูกคู่)รับ มันสับสน
(แม่เพลง) ถึงแม้นจะมีวิทยาลัย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอ้ว่าเห้เหย วิทยาลัย
(แม่เพลง) ถึงแม้นจะมีนั้นวิทยาลัย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ยาลัย
(แม่เพลง) ที่คอยเปลี่ยนใจบุคคล
(ลูกคู่)รับ บุคคล
(แม่เพลง) ที่คอยเปลี่ยนใจ
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วบุคคล
(แม่เพลง) แต่มันและไม่พ้นความสูงความต่ำ มันเพิ่มซ้ำเข้าหนักหนา
(ลูกคู่)รับ มันเพิ่มซ้ำเข้าหนักหนา
(แม่เพลง) เออแต่มันและไม่พ้นความสูงต่ำ
(ลูกคู่)รับ มันซ้ำเข้าหนักหนา
(แม่เพลง) และจะเอาสิ่งใดนั้นมาช่วยลด
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ สิ่งใดช่วยลด
(แม่เพลง) จะเอาสิ่งใดเข้ามาช่วยลด
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ช่วยลด


(แม่เพลง) รู้สึกว่ามันหมดปัญญา
(ลูกคู่)รับ ปัญญา
(แม่เพลง) รู้สึกว่ามันหมด
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วปัญญา
(แม่เพลง) จะเอาเทวดาเข้ามาช่วยลด ยังไม่หมดความสูงต่ำเออเอย
(ลูกคู่)รับ ไม่หมดความสูงต่ำ
(แม่เพลง) จะเอาทาดาเข้ามาช่วยลด มันไม่หมดความสูง
(ลูกคู่)รับ สูงต่ำ
(แม่เพลง) ผมขอน้อมเศียรกราบเรียนชาวไทยเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ กราบเรียนชาวไทย
(แม่เพลง) ผมนั่งน้อมเศียรกราบเรียนชาวไทย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ชาวไทย
(แม่เพลง) ที่อยู่นะทั้งในนะระนองนี้ ว่าที่อยู่นะทั้งใน
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วระนองนี้
(แม่เพลง) ไม่เคยอวดดีว่าผม
(ลูกคู่)รับ ว่าผม
(แม่เพลง) มองดูจะคมขำ
(ลูกคู่)รับ มองดูจะคมขำ
(แม่เพลง) ไม่เคยอวดดีนะว่าผม
(ลูกคู่)รับ มองดูจะคมขำ
(แม่เพลง) ส่วนเคหะสถานผมก็อยู่บ้านนอกเออเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ว่าอยู่บ้านนอก
(แม่เพลง) เคหะสถานผมอยู่บ้านนอก
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ บ้านนอก
(แม่เพลง) ไม่ใช่เป็นเพลงบอกชั้นนำ
(ลูกคู่)รับ ชั้นนำ
(แม่เพลง) ไม่ใช่เป็นเพลงบอก
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วก็ชั้นนำ
(แม่เพลง) ที่มานั่งกล่าวคำจะโอ้จะอวด จะรักษานะซึ่งลวดลายเอย
(ลูกคู่)รับ รักษาซึ่งลวดลาย


(แม่เพลง) มานั่งกล่าวคำนะจะโอ้อวด
(ลูกคู่)รับ รักษาซึ่งลวดลาย
(แม่เพลง) จะสืบทอดอนุรักษ์และของชาวทักษิณ
(ลูกคู่) รับ ว่าเอว่าเห้ ของชาวทักษิณ
(แม่เพลง) จะสืบทอดอนุรักษ์ของชาวทักษิณ
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ทักษิณ
(แม่เพลง) ในศิลปินเพลงบอก
(ลูกคู่)รับ เพลงบอก
(แม่เพลง) ในศิลปิน
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วก็เพลงบอก
(แม่เพลง) ที่มากล่าวออกน้ำคำ
(ลูกคู่)รับ น้ำคำ
(แม่เพลง) พรอดพร่ำถ้อยขยายเออเอย
(ลูกคู่)รับ พรอดพร่ำถ้อยคำขยาย
(แม่เพลง) ว่าที่มากล่าวออกนะน้ำคำ
(ลูกคู่)รับ พรอดพร่ำขยาย
(แม่เพลง) ไอ้ส่วนเวลาก่ามันพามีน้อย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ เวลามีน้อย
(แม่เพลง) ไอ้ส่วนเวลาพี่น้องเหอก็มันพามีน้อย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ มีน้อย
(แม่เพลง) ผมพรอดพร่ำคำถ้อยบรรยาย
(ลูกคู่)รับ บรรยาย
(แม่เพลง) พรอดพร่ำคำถ้อย
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วบรรยาย
(แม่เพลง) ผมกลัวหญิงชายจะรำคาญ
(ลูกคู่)รับ รำคาญ
(แม่เพลง) พี่น้องเหอหญิงชายจะรำคาญ
(ลูกคู่) รับ รำคาญ
(แม่เพลง) ให้ทุกท่านสวัสดี
(ลูกคู่)รับ ให้ทุกท่านสวัสดี


(แม่เพลง) อาผมกลัวหญิงชายนะจะรำคาญ
(ลูกคู่)รับ ให้ทุกท่านสวัสดี
(แม่เพลง) ขอให้ท่านผู้ฟังญาติเหอกันทั้งหลายเออเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ผู้ฟังทั้งหลาย
(แม่เพลง) ให้ท่านผู้ฟังนั่นแหละทั้งหลายเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ทั้งหลาย
(แม่เพลง) ทุกท่านนะขอให้มีสุข
(ลูกคู่)รับ มีสุข
(แม่เพลง) ทุกท่านขอให้
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วมีสุข
(แม่เพลง) ปลอดจากโรคภัยไกลทุกข์
(ลูกคู่)รับ ไกลทุกข์
(แม่เพลง) ให้พี่น้องมีสุขขี
(ลูกคู่)รับ ให้พี่น้องมีสุขขี
(แม่เพลง) ขอให้ปลอดภัย
(ลูกคู่)รับ ไกลทุกข์
(แม่เพลง) ให้พี่น้องมี
(ลูกคู่)รับ สุขขี
(แม่เพลง) ขอให้อายุท่านอยู่อย่างน้อย
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ อายุอย่างน้อย
(แม่เพลง) ขอให้อายุท่านอยู่อย่างน้อย
(ลูกคู่) รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ อย่างน้อย
(แม่เพลง) พอได้นะสักร้อยกว่าปี
(ลูกคู่)รับ กว่าปี
(แม่เพลง พอได้สักร้อย
(ลูกคู่) รับ ใช่แล้วกว่าปี
(แม่เพลง) ขอให้วรรณีสุขปลั่ง
(ลูกคู่) รับ สุขปลั่ง
(แม่เพลง) เหมือนดังแสงหิรัญเออเอย
(ลูกคู่)รับ เหมือนดังแสงหิรัญ


(แม่เพลง) ขอให้วรรณีแม่สุขปลั่ง
(ลูกคู่) รับ เหมือนแสงหิรัญ
(แม่เพลง) ขอให้วงพักตร์ดุจดังจันทรา
(ลูกคู่) รับ ว่าเอว่าเห้ว่าเอ จันทรา
(แม่เพลง) ขอให้วงพักตร์ดุจดังจันทรา
(ลูกคู่) รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ จันทรา
(แม่เพลง) ที่ลอยนะสง่าโชติช่วง
(ลูกคู่รับ) โชติช่วง
(แม่เพลง) ที่ลอยสง่า
(ลูกคู่รับ) ใช่แล้วก็โชติช่วง
(แม่เพลง) กำลังตั้งดวงเต็มปิ่ม
(ลูกคู่) รับ เต็มปิ่ม
(แม่เพลง) ในฤดูของคิมหันต์เออเอย
(ลูกคู่)รับ ในดูของคิมหันต์
(แม่เพลง) กำลังตั้งดวงนะเต็มปิ่ม
(ลูกคู่)รับ ในฤดูของคิมหันต์
(แม่เพลง) ให้ท่านอยู่ดีทีมงานเหอ ให้ท่านมีความสุข
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ นะมีความสุข
(แม่เพลง) ให้ทีมงานเราอยู่ดีนะท่านมีความสุขเออ
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ความสุข
(แม่เพลง) แล้วตลอดนะไปทุกคืนวัน
(ลูกคู่)รับ คืนวัน
(แม่เพลง) ตลอดไปทุก
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วนะคืนวัน
(แม่เพลง) ส่วนพาละนั้นคือกำลัง
(ลูกคู่)รับ กำลัง
(แม่เพลง) ให้เหมือนดังสิงหรา
(ลูกคู่)รับ ให้เหมือนดังสิงหรา
(แม่เพลง) ส่วนพาละนั้นคือกำลัง
(ลูกคู่)รับ ให้ดังเหมือนสิงหรา


(แม่เพลง) พบสิ่งดีๆสิ่งที่ประเสริฐเออ
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ สิ่งที่ประเสริฐ
(แม่เพลง) ให้ท่านพบสิ่งดี ๆ สิ่งที่ประเสริฐเอย
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ ประเสริฐ
(แม่เพลง) ขอให้มีชื่อลือเลิศ
(ลูกคู่)รับ ลือเลิศ
(แม่เพลง) ให้บังเกิดมาเถิดหนา
(ลูกคู่)รับ บังเกิดมาเถิดหนา
(แม่เพลง) ขอให้ท่านมีชื่อนะลือเลิศ
(ลูกคู่)รับ ให้บังเกิดมาเถิดหนา
(แม่เพลง) ถ้านึกสิ่งใดขอให้ได้สิ่งนั้นเออ
(ลูกคู่)รับ ว่าเอว่าเห้ ว่าได้สิ่งนั้น
(แม่เพลง) ถ้านึกสิ่งใดขอให้ได้สิ่งนั้น
(ลูกคู่)รับ ว่าทอยช้าฉ้าเหอ สิ่งนั้น
(แม่เพลง) ให้ท่านผู้ฟังนะทุกท่านนะมีปัญญา ให้ทีมงานนะทุกท่าน
(ลูกคู่)รับ ใช่แล้วปัญญา
(แม่เพลง) ให้ถูกเจ็ดสามห้าสักที
(ลูกคู่)รับ สักที
(แม่เพลง) ไม่รู้ในปีใดเออเอย
(ลูกคู่)รับ ไม่รู้ในปีใด
(แม่เพลง) ให้ถูกเจ็ดสามห้ากันสักที
(ลูกคู่)รับ ไม่รู้ในปีใด
สภาพปัจจุบัน
การเล่นเพลงบอกของนายจรัส กาญจนะ ปัจจุบันไม่ได้มีการถ่ายทอดไปสู่เยาวชนรุ่นหลัง เนื่องจากเป็นการขับร้องที่ต้องใช้ความสามารถพิเศษอีกทั้งเด็กรุ่นหลังไม่ค่อยสนใจที่จะฝึกร้องเพลงบอกจึงมีแนวโน้มจะสูญสิ้นไปพร้อมๆ กับนายจรัส กาญจนะ
ไฟล์มัลติมีเดีย

  • Voting
    (0 โหวต)
  • Hits
    17604 views